Prezes PZPN Grzegorz Lato / fot. W. Sierakowski/PZPN
Grzegorz Lato urodził się 8 kwietnia 1950 roku w Malborku, ale wychowywał się w Mielcu i tam w wieku 12 lat razem ze starszym bratem – Ryszardem rozpoczął treningi w klubie Stal. Sześć lat później jako 18-latek zdobył z drużyną Stali trzecie miejsce w mistrzostwach Polski juniorów i zadebiutował w zespole seniorów, występującym wtedy w II lidze. Głównie dzięki skuteczności Grzegorza Laty w ataku (a także umiejętnościom dowódczych występującego w pomocy Henryka Kasperczaka) mielecka Stal już w następnym sezonie awansowała do ekstraklasy.
W reprezentacji Polski debiutował jesienią 1971 roku w wyjazdowym meczu przeciwko RFN w Hamburgu (0:0), a w następnym znalazł się w składzie ekipy trenera Kazimierza Górskiego, która na igrzyskach w Monachium wygrała olimpijski turniej piłkarski (Lato wszedł na boisko w drugiej połowie meczu z Danią, 1:1 i razem z dwudziestoma kolegami został nagrodzony złotym medalem). W sezonie 1972/73 zdobył tytuł króla strzelców ekstraklasy (13 goli). Na stałe do kadry biało-czerwonych wrócił latem 1973 roku, wezwany w trybie alarmowym do Warny na mecz z Bułgarią (2:0, zdobywca obu bramek).
Apogeum sukcesów Laty-piłkarza to finały mistrzostw świata 1974. Reprezentacja Polski rozegrała w turnieju siedem meczów, wygrała sześć, a Grzegorz Lato został najskuteczniejszym snajperem imprezy z siedmioma golami na koncie. Pod koniec tego samego roku w plebiscycie „France Football” na najlepszego Piłkarza Europy sklasyfikowano go na szóstym miejscu. W 1974 roku Grzegorz lato zdobył ze Stalą Mielec pierwsze mistrzostwo Polski (drugie w sezonie 1975-76). W czerwcu 1975 roku po raz drugi został królem strzelców polskiej ekstraklasy (19 goli).
Latem 1976 roku po raz drugi znalazł się w reprezentacji olimpijskiej Kazimierza Górskiego, która na igrzyskach w Montrealu zajęła druga lokatę (w finale 1:3 z zespołem NRD), a polscy piłkarze nagrodzeni zostali srebrnymi medalami. W 1977 roku został wybrany Piłkarzem Roku w plebiscycie tygodnika „Piłka Nożna”.
W 1978 roku Grzegorz Lato z reprezentacją Polski po raz drugi wziął udział w finałach mistrzostw świata, w Argentynie (piata-szósta lokata), a w 1980 roku podpisał pierwszy zagraniczny kontrakt – z KSC Lokeren. Już jako zawodnik tego belgijskiego klubu otrzymał powołanie do reprezentacji Polski na finały mistrzostw świata w Hiszpanii’82, gdzie z biało-czerwonymi ponownie zajął trzecie miejsce w turnieju (trenerem był wtedy Antoni Piechniczek). Występy w drużynie narodowej zakończył w 1984 roku z bilansem występów w 100 meczach, co jest rekordem nie pobitym do tej pory.
Następnym zagranicznym klubem Grzegorza Lato był CD Atlante Mexico City – do 1984 roku, skąd przeniósł się do Kanady (Polonia Hamilton), gdzie w 1988 roku zakończył karierę piłkarską, zostając trenerem klubu North York Rackets w Toronto.
Do Polski wrócił na stałe w 1991 roku i zaczął pracować jako szkoleniowiec, najpierw w Stali Mielec, następnie m.in. w Olimpii Poznań, Amice Wronki i Widzewie Łódź.
W roku 2001 został w wyborach parlamentarnych wybrany senatorem Rzeczypospolitej w listy SLD na jedną kadencję.
30 października 2008 roku Walne Zgromadzenie PZPN powierzyło mu funkcje prezesa.
Zarząd PZPN
Prezes - Grzegorz Lato
Wiceprezes ds. Organizacyjno-Finansowych - Rudolf Bugdoł
Wiceprezes ds. Szkoleniowych - Antoni Piechniczek
Wiceprezes ds. Zagranicznych - Adam Olkowicz
Wiceprezes ds. Piłkarstwa Amatorskiego - Jan Bednarek
Wiceprezes ds. Piłkarstwa Profesjonalnego - Janusz Matusiak
Pozostali członkowie ZarząduPZPN
Jacek Masiota, Marcin Animucki, Stefan Antkowiak, Ireneusz Serwotka, Zdzisław Drobniewski, Witold Dawidowski, Stefan Majewski, Mirosław Malinowski, Zbigniew Lach, Edward Potok, Eugeniusz Nowak, Henryk Klocek
Drukuj